13-3 Christoffel

6:30 s'ochtends ging de wekker.. TUUU TUUU TUUU :O Oh nee ik word wakker met een Caribische sound uit mijn telefoon ;) :P Even lekker onder de frisse doesj gesprongen. (Het water is hier pas 's middags warm) Rek en strek oefeningen ;)... Sportschoenen.. Water ?????!!! Waars mijn water!!! Bij Rome en Marleen op de kamer dus.. Want die hadden 's nachts dorst en mijn flesje lag daar zo lekker koud in de koelkast.. Goed Rome was jarig, dus ik kon het niet maken om zijn vingers af te hakken en heb me dus een nieuwe fles gemaakt. Eerst nog even Marnix ophalen en toen was het ECP (E-commerce park) team compleet.

Naar ongeveer een uurtje rijden (en 2 bijna doodservaringen later.. dankje Raymond!) Kwamen we dan eindelijk aan. DE Christoffel berg.


Route 60 min... Ja dat is als je niet 2 ITers de berg op moest slepen en een toerist met een camera waar je op 100 meter afstand nog een vogeltje mee dood knuppelt met de lens.
Het pad begon heel relaxed, klein beetje omhoog. En omdat we op tijd vertrokken waren viel de warmte gelukkig mee. Wel was het erg benauwt die dag wat ons al snel tot zweten deed uitbreken. Ik weet niet hoeveel liter vocht ik daar op die berg verloren ben, maar volgens mij woog ik een stuk minder toen ik weer onder stond.

Na 10 minuten lopen moesten de heren hun eerste stop maken om bij te komen. Misschien toch wat minder sigaretjes doen???


Het wordt al steiler


Gelukkig voor het team was ik erbij en kon nog net een vallende rots opvangen. Meen wat er gebeurt was zonder mij!!! Phew!

Na een dik uur klimmen kwam de top eindelijk in zicht. Raymond en Janko moesten nog even een sigaretje roken terwijl Marnix en ik vlug op ons doel afgingen. Het laatste stuk ging erg steil omhoog, het werd ons zeker niet gemakkelijk gemaakt.

Maar dan naar 1,5 uur klimmen..

DE TOP:

Na ongeveer 30 minuutjes op de top en een hele hoop foto's later. (er staan er meer op mijn hyves / facebook) Zijn we weer de berg afgerold. Dit ging toch stukke sneller dan omhoog.

Erwin maakt nog even een hand-plantje op zijn weg naar onder ;) Dit was zeg maar net voordat ik naar onder viel... :P

Eindelijk onder aangekomen begon mijn maagje zich toch wel te melden. Met Raymond zijn jeep zijn we door het landschap geploegd op weg naar het eerste beste restaurantje wat we tegen kwamen. Ook daar kon ik het weer niet laten om een paar mooie foto`s te nemen.

Op het westelijkste puntje van het eiland... Genaamd Westpunt (doh) Was het water heel mooi helder en had je echt van die witte palmstrandjes. We hebben ons nog even in moeten houden voordat we echt een duik namen, om toch nog eerst even een hamburgertje te eten.

Dan wil ik deze post afsluiten met NOGMEER fotos van palmstranden en blauwe zee. Wat heb ik het toch zwaar hier.

KOMTIE!

Van deze clif kon je omlaag springen, om lekker een plons te nemen.

Oh en ik heb Nemo gevonden!